Waar Hintle vandaan komt

Voordat er met jeugdzorginstellingen en jongerenraden gesproken werd, ging er een jaar aan vooraf. Germain schreef zijn eigen verhaal op in het boek '18 jaar op, 18 jaar af' (germain.st, 18-18.me), en analyseerde het: welke problemen kom je tegen als je uit de jeugdzorg komt, wat heb je dan het hardst nodig, en hoe heeft hij dat zelf opgelost.

Die oplossingen kwamen deels uit eigen ervaring, deels uit wetenschappelijk onderbouwde methodes die hem destijds zijn aangereikt. Dat jaar leverde de vraag op waarmee het onderzoek bij jeugdzorginstellingen vervolgens begon.

In de begeleiding ligt de nadruk vaak op doelen rond wonen, school, werk en gezondheid. Die doelen zijn belangrijk, maar de taal en het tempo sluiten niet altijd aan bij de belevingswereld van jongeren. Wie vooral op vooraf geformuleerde doelen wordt gestuurd, voelt zich minder eigenaar van het eigen ontwikkelproces.

Voor jongeren in de jeugdhulp is dat extra relevant. Zij groeien vaak op met kwetsbare of verstoorde relaties, terwijl de ondersteuning is georganiseerd rondom professionele begeleiding. Het versterken van duurzame relaties uit het eigen netwerk krijgt daarbij minder aandacht — en juist dat is wat blijft wanneer de hulp stopt.

Het begon met tientallen gesprekken met bestuurders, psychologen en beleidsmedewerkers. Daaruit kwam het probleem scherper in beeld, en een eerste bevestiging van de richting van de oplossing.

Vervolgens zijn er drie rondetafelgesprekken georganiseerd bij Stichting LOC, de landelijke organisatie van cliëntenraden, met 24 gasten: bestuurders, ervaringsdeskundigen en technici. Daar is het klikbare prototype getoond om discussie uit te lokken over haalbaarheid en bezwaren.

Uit die rondetafels kwamen zes organisaties voort waarmee daarna de pilots zijn gedaan — met zes jongerenraden en veertig jongeren in totaal. Zij keken naar het klikbare prototype en gaven aan wat wel en niet aansloot.

De sterkste reactie ging over de vormgeving. Meerdere groepen zeiden dat de app niet aanvoelde als zorg — en dat was precies de bedoeling. Eén jongere vatte het samen als: eindelijk een app die niet zo typisch medisch is, een plek waar ik zelf in kon.

Tegelijk werkte die magische stijl niet voor iedereen. In een andere jongerenraad vond het merendeel het juist zweverig en niet aantrekkelijk, en kwam de vraag of het thema aan te passen is. Dat is een echt signaal, geen detail: een rustige variant staat daarom op de lijst.

Over AI liepen de meningen ver uiteen. Sommigen gebruiken het dagelijks, anderen wantrouwen het volledig — soms zo sterk dat het de hele groep meetrok. Wat vrijwel iedereen deelde: het moet uit kunnen, en het mag niet meteen advies geven.

Op de laagste stand — een klein vlammetje — doet de jongere alles zelf. Geen hints, en er gaat niets over de lijn. Er wordt dan ook niet over de veiligheid gewaakt; dat is de afweging die erbij hoort.

De middelste stand is een waakvlam: de app kijkt of het goed gaat en laat het contact met het eigen netwerk werken, zonder dagboekinhoud te versturen. Op de hoogste stand komen er hints, en verlaat alleen de tekst het toestel waar de jongere zelf een hint over vraagt.

Wat dit idee zo bruikbaar maakt is dat het twee vragen tegelijk beantwoordt die in elke jongerenraad terugkwamen: kan ik de AI uitzetten, en waar gaat mijn tekst naartoe. Het antwoord is één keuze in plaats van twee uitleggen.

Kom je uit de jeugdzorg, dan is Hintle gratis tot je 27e. De intentie is dat het daarna gratis blijft; of dat lukt hangt af van of de financiering rondkomt. Dat verdienmodel is nog volop in vorming, en we zeggen dat liever eerlijk dan dat we het later moeten terugnemen.

Het dagboek blijft van de jongere, ook als de hulp stopt en ongeacht bij welke organisatie die werd gegeven. Gegevens blijven op het toestel; alleen tekst waar zelf een hint over gevraagd wordt, gaat eruit. AI is op elk moment uit te zetten en alles blijft ook zonder AI werken. En er wordt nooit gehandeld in gegevens — Inner Fire is een stichting zonder winstoogmerk, er is geen aandeelhouder die daar ooit om kan vragen.

Dat is een echt risico en we schrijven het liever zelf op dan dat iemand het ontdekt. Het staat los van de andere risico's en heeft een eigen aanpak nodig.

Daarom leggen we vanaf het begin de belangrijkste technische keuzes, de opbouw van de codebase en de contacten met zorgpartners vast — niet pas als het team groeit. Het bestuur van drie ervaren leden heeft een expliciete taak: vastgelegd is wie bij langdurige uitval de regie overneemt en wie de externe contacten waarneemt. En bij kortdurende uitval bevriezen we liever de ontwikkeling dan dat we de stichting beëindigen.